Huy (Olandese Hoei)
|
Divisore verticale
è una piccola città del Belgio centro-orientale, situata in un'ansa pittoresca del fiume Mosa. Grazie al suo ricco passato, che la rende una delle città più antiche del Belgio, Huy è un punto di riferimento importante sulla mappa turistica della Vallonia. Ci sono chiese gotiche, case rinascimentali, un municipio e un'imponente fortezza del XIX secolo che domina la città.
|
W 1066 roku mieszkańcy Huy otrzymują Kartę Swobód, pierwszą na północ od Alp
Il primo insediamento fu fondato durante l'Impero Romano, come un forte sulla riva destra del fiume Mosa. Nel VI secolo, gli abitanti del villaggio furono evangelizzati da San Domiziano, vescovo di Tongeren-Mastricht, che fu eletto primo santo patrono della città. Dal IX all'XI secolo, Huy fu una delle città più prospere sulla Mosa. La sua fiorente economia si basava sulla metallurgia, la concia, l'intaglio, la falegnameria e la produzione di vino.
Piazza del mercato di Huy.
|
Fortezza di Huy.
|
Huy.
|
W 890 roku Huy pojawia się po raz pierwszy w oficjalnych dokumentach za sprawą swojej średniowiecznej twierdzy Tchestia. W roku 943 Otto I, król Niemiec, nadaje miastu status hrabstwa. W 985 roku Huy, na ponad osiem wieków, stało się częścią księstwa-biskupstwa Liege. W roku 1066 mieszkańcy otrzymali, od księcia-biskupa Liege-Theoudina, Kartę Swobód, pierwszą na północ od Alp.
Fortezza di Huy.
|
Piazza del mercato di Huy.
|
Huy.
|
Nei secoli XII e XIII, la base dell'economia di Huy era la produzione di tessuti. Grazie alla sua posizione strategica sulla Mosa, la città fu teatro di conflitti tra Francia, Germania, Paesi Bassi e Ducato di Borgogna. Jednym z najbardziej spektakularnych wydarzeń było oblężenie miasta w 1689 roku, podczas którego zniszczono około ośmiuset domów. W 1715 roku, mieszkańcy sfrustrowani ciągłymi walkami rozebrali zamek Tchestię. W 1818 roku, z rozkazu Williama I, króla Niderlandów, wybudowano nowy fort, który stał się areną ciężkich walk podczas obu Wojen Światowych.
|
Chiesa Collegiata della Beata Vergine Maria |
Divisore verticale
Nel corso dei secoli, sul sito dell'attuale chiesa collegiale sono sorte diverse chiese. A cominciare dal santuario ligneo del IV secolo dedicato a San Materne. Nel V secolo fu costruito il santuario di San Agricole. W roku 558 w mieście pochowano św. Domiziano, vescovo di Tongeren, fu proclamato primo santo patrono della città.
|
Negli anni successivi, le chiese furono ricostruite dopo vasti incendi. W roku 1060 biskup-książę Liege, Theodwin zrekonstruował zniszczoną świątynię. Questa volta, però, la chiesa fu costruita in pietra, in stile romanico. W roku 1066 w ramach wdzięczności za pomoc w rozbudowie świątyni biskup Theodwin nadał mieszkańcom Huy Kartę Swobód, pierwszą na północ od Alp. Ancora oggi, una cripta di quella chiesa si trova sotto la chiesa collegiata. W roku 1311 rozpoczęto przebudowę kościoła w stylu gotyckim, który to powoli zaczął zastępować części świątyni w stylu romańskim. W 1377 roku nastąpiło poświęcenie chóru, następnie oddano transept i wielką zachodnią wieżę.
Na sklepieniu chóru widnieje data 1523. La parola Rode fu aggiunta tra due spade incrociate. Rievoca il mondo cristiano durante l'eroica difesa delle isole Rodi, assediate dai turchi. Data 1536 umieszczona na sklepieniu, blisko wieży, to data ukończenia budowy. Data w transepcie, blisko chóru, rok 1810 to data restauracji sklepienia.
Wewnętrzne wymiary świątyni to: 72 m długości, 22.35 m szerokości w transepcie, w nawie głównej 9.5 m pomiędzy kolumnami i 22 m wysokość sklepienia.
Rozetowe okno tzw. Rondia w masywnej zachodniej wieży imponuje wymiarami. 6 metrów wewnętrznej średnicy i 9 metrów zewnętrznej. To największe okno rozetowe w stylu gotyckim w Walonii.
Trzy smukłe okna w absydzie wznoszą się na wysokość 20 metrów, ich witraże przedstawiają tajemnice Różańca Świętego. I soffitti affrescati sono una rarità nelle chiese gotiche. Le quattordici vetrate nella parte inferiore rappresentano i luoghi in cui Gesù si riposò lungo il cammino verso il Golgota. Come le vetrate nella parte meridionale del transetto, furono realizzate tra il 1872 e il 1878. Zniszczone podczas bombardowań z 1944 roku wielkie okno rozetowe zostało odrestaurowane w bardziej nowoczesnym stylu.
Wewnętrzne wymiary świątyni to: 72 m długości, 22.35 m szerokości w transepcie, w nawie głównej 9.5 m pomiędzy kolumnami i 22 m wysokość sklepienia.
Rozetowe okno tzw. Rondia w masywnej zachodniej wieży imponuje wymiarami. 6 metrów wewnętrznej średnicy i 9 metrów zewnętrznej. To największe okno rozetowe w stylu gotyckim w Walonii.
Trzy smukłe okna w absydzie wznoszą się na wysokość 20 metrów, ich witraże przedstawiają tajemnice Różańca Świętego. I soffitti affrescati sono una rarità nelle chiese gotiche. Le quattordici vetrate nella parte inferiore rappresentano i luoghi in cui Gesù si riposò lungo il cammino verso il Golgota. Come le vetrate nella parte meridionale del transetto, furono realizzate tra il 1872 e il 1878. Zniszczone podczas bombardowań z 1944 roku wielkie okno rozetowe zostało odrestaurowane w bardziej nowoczesnym stylu.
La chiesa collegiata ha tre torri. Zachodnia, tak zwany Westbau, z masywnym oknem rozetowym wznosi się na wysokość 48 metrów. W wieży północnej znajduje się karylion, z 49 dzwonami, jeden z najwspanialszych w Walonii. Sul retro della chiesa, annessa a una delle torri, si erge la Porta di Betlemme. Portal powstał około 1340 roku, w kształcie tympanonu. Collocato sopra un arco a sesto acuto, decorato con un baldacchino e figure. I due archi a sesto acuto che circondano il portale furono aggiunti tra il 1889 e il 1890. Il timpano è diviso da due sezioni arcuate. In basso a sinistra, la Vergine sdraiata con il Bambino tra le braccia. In alto a sinistra ci sono i pastori, in basso a destra l'adorazione, in alto al centro la strage degli innocenti.
I tesori principali della chiesa collegiata sono quattro reliquie: San Mengold, San Domicjana, relikwia dziewicy z 1265 roku oraz relikwia św. Marka z około 1200 roku. Medaglione smaltato raffigurante l'albero della vita (1160-1170), argenteria proveniente da Huy e Liegi e numerose sculture e dipinti.
I tesori principali della chiesa collegiata sono quattro reliquie: San Mengold, San Domicjana, relikwia dziewicy z 1265 roku oraz relikwia św. Marka z około 1200 roku. Medaglione smaltato raffigurante l'albero della vita (1160-1170), argenteria proveniente da Huy e Liegi e numerose sculture e dipinti.
|
Indirizzo:
Rue de la Collegiale 4500 Huy |
Orari di apertura:
wtorek-niedziela 10.00-12.00 i 13.00-18.00 (grudzień-kwiecień do 16.00) |
Fare:
kościół: za darmo skarbiec: 3 Euro |
Cittadella
Costruito dagli olandesi tra il 1818 e il 1823, sul sito del castello di Tchester, che sorgeva qui fino al XVIII secolo. Od maja 1940 roku do września 1944 roku Niemcy zorganizowali tu obóz dla zatrzymanych, w którym przetrzymywano około 7000 więźniów. Oggi la cittadella è un memoriale dedicato alla Seconda Guerra Mondiale e testimonianza dell'esistenza dei campi di concentramento tedeschi.
|
Indirizzo:
rue Vankeerberghen 20 4500 Huy |
Orari di apertura:
Dal lunedì alla domenica 10.00-17.00 |
Prezzo:
3 Euro |
Piazza principale Ricco di affascinanti ristoranti e caffè, si trova nel centro di Huy. I principali monumenti della città si trovano intorno alla piazza. Ratusz miejski z 1766 roku został wybudowany w tradycyjnym dla regionu Liege stylu, fontanna Bassinia (1406 rok) to jeden z cudów Huy. Proprio dietro il municipio si trova la chiesa desacralizzata di San Mengold, creato nel XII secolo.
Delle quattro meraviglie di Huy, solo due sono sopravvissute: la fontana Li Bassinia del XV secolo e il rosone della Collegiata di Nostra Signora. Tra le altre meraviglie si annoverano il ponte sulla Mosa (Li Pontia), distrutto durante la seconda guerra mondiale, e il castello di Tchestia, demolito dagli abitanti. Inne ciekawe zabytki to dawny klasztor franciszkanów (obecnie siedziba muzeum miejskiego) oraz najstarszy budynek w mieście Maison Pres la Tour.
Co siedem lat (ostatnio 15 sierpnia 2012 roku) w mieście organizowana jest procesja religijna, która upamiętnia koniec suszy jaka nawidziła Huy w 1656 roku.
Delle quattro meraviglie di Huy, solo due sono sopravvissute: la fontana Li Bassinia del XV secolo e il rosone della Collegiata di Nostra Signora. Tra le altre meraviglie si annoverano il ponte sulla Mosa (Li Pontia), distrutto durante la seconda guerra mondiale, e il castello di Tchestia, demolito dagli abitanti. Inne ciekawe zabytki to dawny klasztor franciszkanów (obecnie siedziba muzeum miejskiego) oraz najstarszy budynek w mieście Maison Pres la Tour.
Co siedem lat (ostatnio 15 sierpnia 2012 roku) w mieście organizowana jest procesja religijna, która upamiętnia koniec suszy jaka nawidziła Huy w 1656 roku.
